Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet ::: MEMORIA DA NOITE - LUAR NA LUBRE | elblogdelbene

elblogdelbene



Temas



Archivos

Enlaces

El Bene

  • http://www.turgalicia.com
  • http://www.pucp.edu.pe
  • http://www.peru.org.pe
  • http://www.arkivperu.com

Mi Música

  • http://www.tkrock.com
  • http://www.riverdance.com
  • http://www.mtvla.com
  • http://www.luarnalubre.com
  • http://www.ghastaspista.com
  • http://www.carlos-nunez.com

Actualidad

  • http://www.opatrimonio.org/es/principal.asp
  • http://www.peru21.com
  • http://www.larepublica.com.pe
  • http://www.elperiodico.com
  • http://www.elmundo.es
  • http://www.elcomercioperu.com

Blogeando

  • http://petruska.blogspot.com
  • http://drmagnanimus.blogspot.com
  • http://labombilla.blogia.com/
  • http://rocko.blogia.com/
  • http://www.bitacoras.com
  • http://manuls.bitacoras.com
  • http://www.blogsperu.com

Especial Xacobeo 2004

  • http://www.xacobeo.es

Otros

  • http://elblogdelbene.blogia.com
  • http://www.nedstatbasic.net/stats?ACxCXQoSfzbp2isED/da+vT44Log


::: MEMORIA DA NOITE - LUAR NA LUBRE

nunca_mais.jpgEsta es la canción que Luar na Lubre, mi grupo de música favorito, le dedicó al Prestige, la letra es como un grito que cala en lo más hondo de mi alma, es una voz que grita verdades mientras que otras tratan de acallarlas, de manipular, de cortar el libre albedrío. Les prometo traducirla en cuanto sea posible, aparte el gallego no es muy dificil.

Madrugada, o porto adormeceu, amor,
a lúa abanea sobre as ondas
piso espellos antes de que saia o sol
na noite gardei a túa memoria.

Perderei outra vez a vida
cando rompa a luz nos cons,
perderei o día que aprendín a bicar
palabras dos teus ollos sobre o mar,
perderei o día que aprendín a bicar
palabras dos teus ollos sobre o mar.

Veu o loito antes de vir o rumor,
levouno a marea baixo a sombra.
Barcos negros sulcan a mañá sen voz,
as redes baleiras, sen gaivotas.

E dirán, contarán mentiras
para ofrecerllas ao Patrón:
quererán pechar cunhas moedas, quizais,
os teus ollos abertos sobre o mar,
quererán pechar cunhas moedas, quizais,
os teus ollos abertos sobre o mar.

Madrugada, o porto despertou, amor,
o reloxo do bar quedou varado
na costeira muda da desolación.
Non imos esquecer, nin perdoalo.

Volverei, volverei á vida
cando rompa a luz nos cons
porque nós arrancamos todo o orgullo do mar,
non nos afundiremos nunca máis
que na túa memoria xa non hai volta atrás:
non nos humillaredes NUNCA MÁIS.
13/11/2004 20:55

Comentarios » Ir a formulario

gravatar.com
Autor: Cris

me gustaría mucho saber si pudiste traducirla

Fecha: 28/06/2006 02:23.


Añadir un comentario




No será mostrado.






Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras; Emprendedor ven a Iniciador Aragón.